Κυριακή, 3 Ιουλίου 2011

Διάλογος ανάμεσα σε μένα και μένα-Κ.Δημουλά

Σο επα:
- Λύγισα.
Κα
ε
πες:
- Μ
θλίβεσαι.

πογοητεύσου συχα.

ρεμα δέξου ν κοιτς
σταματημένο τ
ρολόι.
Λογικ
πελπίσου
π
ς δν ε
ναι ξεκούρδιστο,

τι τσι δουλεύει δικός σου χρόνος.
Κι
ν α
φνης τύχει
ν
σαλέψει κάποιος λεπτοδείκτης,
μ
ριψοκινδυνέψεις ν χαρε
ς.

κίνηση ατ δν θά ναι χρόνος.
Θά
ναι κάποιων
λπίδων ψευδορκίες.
Κατέβα σοβαρή,
νηφάλια α
τοεκθρονίσου π τ
χίλια σου παράθυρα..
Γι
να μήπως τ᾿
νοιξες.
Κι α
τοξεχάσου ε
χαρις.

,τι εχες ν πες,
γι
τ φθινόπωρα, τ
κύκνεια,
τ
ς μνμες, δρορος τν
ρώτων,
τ
ν λληλοκτονία τν ρ
ν,
τ
ν γαλμάτων τ
ν φερεγγυότητα,

,τι εχες ν πες
γι
᾿ νθρώπους πο σιγ-σιγ
λυγίζουν,
τ
επες.