'' Μη με ρωτάς αγάπη μου

αν μου λείπεις

δες τον ουρανό πως ματώνει

όταν φεύγει ο ήλιος''

  μ.δ

'' Έίναι τόσο άσχημο,

είναι ολέθριο, είναι άδικο,

είναι ύβρις στο Θεό του έρωτα

να θέλεις να δώσεις τα πάντα

και να μη θέλει αυτός που αγαπάς

να τα πάρει.''

μ.δ

Πού πιά δέν έχω τίποτε άλλο 

Μές στούς τέσσερις τοίχους,

τό ταβάνι,τό πάτωμα 

Νά φωνάζω από σένα 

καί νά μέ χτυπά η φωνή μου

 

Νά μυρίζω από σένα 

καί ν’αγριεύουν οί άνθρωποι

 

Επειδή τό αδοκίμαστο 

καί τό απ’αλλού φερμένο 

Δέν τ’αντέχουν οί άνθρωποι 

κι είναι νωρίς,μ’ακούς 

Είναι νωρίς ακόμη μές στόν κόσμο αυτόν αγάπη μου

 Να μιλώ γιά σένα καί γιά μένα.

Ο.Ελύτης

Aυταπάτη-Α.Δασκαλοπούλου

                              ''Ξέρω τις ώρες που λείπεις

και σου τηλεφωνώ 

πως,τάχα,αν ήσουν κει,

θα μου απαντούσες.''

Βρόχος-Ν.Χριστιανόπουλος

                          Τώρα ποὺ σ᾿ ἔχω διαγράψει 

ἀπ᾿ τὴν καρδιά μου,

ξαναγυρνᾷς ὅλο καὶ πιὸ πολὺ ἐπίμονα,

ὅλο καὶ πιὸ πολὺ  τυραννικά.

Δὲν ἔχουν ἔλεος τὰ μάτια σου γιὰ μένα,

δὲν ἔχουν τρυφερότητα τὰ λόγια σου,

τὰ δάχτυλά σου ἔγιναν τώρα πιὸ σκληρά,

ἔγιναν πιὸ κατάλληλα γιὰ τὸ λαιμό μου.

Ν.Χριστιανόπουλος

Πόσο πολύ σ’αγάπησα – Κ.Παϊζη

                                  
                                    Πόσο πολύ σ’ αγάπησα 

ποτέ δε θα το μάθεις

καλέ που δεν εχάρηκες 

στα χείλη μου φιλιά.

Απ’ τη ζωή μου επέρασες 

κι αλάργεψες 

κι εχάθης

καθώς τα διαβατάρικα 

κι αγύριστα πουλιά.

Τα χέρια μου δεν έδεσα 

τριγύρω στο λαιμό σου.

Δεν έσταξε απ’ τα μάτια μου

 το δάκρυ μου θολό.

Κουνούσα το μαντίλι μου

 αλαφρά στο μισεμό σου

και σιωπηλά σου ευχότανε

 η ψυχή μου στο καλό.

Δεν είδες το τρεμούλιασμα 

των κουρασμένων μου ώμων.

Δε μάντεψες τη θύελλα 

που εκλειούσα στην ψυχή.

Μήτε πως ήμουν σύντροφος

 των μακρινών σου δρόμων

κι όλη μου η σκέψη ανέκφραστη 

σ’ άγγιζε προσευχή.

Κι αν ήρθαν μέρες πένθιμες

 και νύχτες θολωμένες,

που η μοναξιά με τρόμαζε 

και μου παιρνε το νου,

τώρα κρατώ στη θύμηση 

στιγμές ευτυχισμένες

κάποιου καιρού αλησμόνητου 

ωραίου κι αληθινού.

Κι αν δεν προσμένεις να με δεις 

κι εγώ πως θα ξανάρθεις,

ω εσύ, του πρώτου ονείρου μου

 γλυκύτατη πνοή,

αιώνια θα το τραγουδώ 

κι εσύ δε θα το μάθεις

πως οι στιγμές που μου δωσες

αξίζουν μια ζωή.

τι να το κάνω το φεγγάρι...αφου δεν είσαι μαζί μου;

''Μια στιγμή μόνο μαζί σου...

Δυό λέξεις στο θωλό τζάμι απ'τις ανάσες μας.

Τρείς αλήθειες δικές μου και

τέσσερις αλήθειες μεσ'απ'την ψυχή σου.

Πέντε το πρωί να ξημέρωνε

και να φωτίζονταν τα πρόσωπά μας!

Ψιθυρίζοντάς μου

έξι λόγους για να μείνω κοντά σου.

Θα σου συλλαβίσω

εφτά ψέμματα για ν'απομακρυνθώ

 και

οκτώ αμαρτίες για να ξαναρθείς στα όνειρά μου''

 

''...Και καμιά φορά ενώ είμαι μόνη στην κάμαρα,

 

κρύβω τα λίγα χρήματα μου,

 

για να μπαίνει πιο άφοβα απο το παράθυρο

 

το φως του φεγγαριού...''

 

Τ.Λειβαδίτης

 

''Μην με μαρτυρήσεις!

Και προπαντός να μην του πεις

 

πως μ' εγκατέλειψεν η ελπίδα!

Καθώς κοιτάς τον Ταΰγετο,

 

σημείωσε τα φαράγγια που πέρασα.

Και τις κορφές που πάτησα. Και τα άστρα που είδα.

Πες τους από μένα, πες τους από τα δάκρυά μου,

ότι επιμένω ακόμη πως ο κόσμος είναι όμορφος ''

Ν.Βρεττάκος

 

 

 

''Θέλω να έρθεις να με δεις

να με αγγίξεις

να με φιλήσεις

και τίποτα να μη μου πεις.

Μόνο να έρθεις να με δεις

κι εγώ θα βάλω κόκκινο χαλί στη καρδιά μου,

Θα φορέσω ηλιοτρόπια στα μαλλιά μου,

και θα ανοίξω τη πιο ζεστή αγκαλιά μου

για να σε δεχτεί.

Μόνο να έρθεις να με δεις

και τίποτα να μη μου πεις !''

μ.δ

''Mου αρέσει να ακούω ψέματα:

να μου λες δηλαδή οτι μ αγαπάς,

οτι δε συγκρίνομαι με καμία ,

οτι θα μ αγαπάς οτι κι αν γίνει,

οτι τα μάτια σου θα κοιτούν μονάχα εμένα!

Μπορείς να μου πεις ο,τι ψέματα θέλεις,

απο το δικό σου στόμα για μένα θα είναι αλήθεια.''

μ.δ

''Mου είχες υποσχεθεί

ότι δεν είχες σκοπό να μου στερήσεις

 το χαμόγελό μου.

Αλήθεια δε κατάλαβες  φεύγοντας

oτι το πήρες μαζί σου ;’’

μ.δ

''Μου είχες τάξει ότι θα μου

χαρίσεις τα άστρα.

Κρίμα που έγινες επίορκος.''

μ.δ

''Δε πρόλαβα να σου δώσω

 παρά μια στάλα,

από την απέραντη θάλασσα

που έχω εντός μου.''

μ.δ

''Οσο κι αν θέλεις,

όσο κι αν προσπαθείς,

όσο κι αν προσποιείσαι,

όσος καιρός κι αν περάσει,

οι Αναμνήσεις,

δε σβήνονται.

Μπορείς αν θέλεις να τις αγνοείς,

να τις καταχωνιάζεις βαθιά

αλλά αυτές απροσδόκητα θα ξεπροβάλλουν.

Κάποια στιγμή να εύχεσαι να μην πονούν τόσο πολύ ,

όταν έρχονται απρόσκλητες.

Να τις εξαφανίσεις μη πασχίζεις

-κουτές ενέργειες για

μωρούς ανθρώπους-

Μάθε απλά να ζείς με αυτές! ''

μ.δ

''Δώσε μου μια ευκαιρία

να σε κάνω να μ΄ αγαπήσεις

-μόνο μία είναι αρκετή-

δε θα χρειαστούμε δεύτερη αγάπη μου. ''

μ.δ

'' H ζωή είναι απελπιστικά μικρή,

για να χάνονται πολύτιμα λεπτά της μακριά σου.''

μ.δ

'' Ξημερώνει, νυχτώνει

και πάλι από την αρχή.

Μέρα μπαίνει, μέρα βγαίνει

αλλά η σκέψη μου σταθερή:

-σε σένα

-στις στιγμές

-στις αισθησεις

-στα συναισθήματα

σε όλα όσα σε αφορούν.

Ξημερώνει, νυχτώνει

και πάλι από την αρχή.

Μέρα μπαίνει, μέρα βγαίνει

αλλά το μυαλό μου είναι εκεί:

- σε σένα

-σε ο,τι πέρασα

-σε ο,τι πίστεψα

-για ο,τι προσπάθησα

-σε όσα σε αφορούν.

Ξημερώνει, νυχτώνει

και πάλι από την αρχή.

Μέρα μπαίνει, μέρα βγαίνει

αλλά ξέρω ότι δεν μου είναι αρκετή

-η σκέψη

-η ανάμνηση

-η νοερή αφή

εύχομαι στο μέλλον απλά να σταθώ λίγο πιο τυχερή. ''

'' Πού να σε βρω έρωτα;

πώς να σε ακολουθήσω;

Όπου κι αν κοίταξα

ήσουν μακριά,

όπου κι αν πήγα

είχες ήδη φύγει.

Πές μου που βρίσκεσαι

να ρθώ

τίποτα δε θα ζητήσω:

μόνο λιγάκι να σε  αισθανθώ

και να γλυκοφιλήσω.''

'' Ήθελα να φωνάξω το όνομά σου,

αλλά φοβάμαι ότι δε θα ακουστώ

πνίγω τις νύχτες τη φωνή μου

και προσπαθώ να κοιμηθώ.

Ήθελα να δω ξανά  τη μορφή σου,

αλλά φοβάμαι ότι πάλι θα ξεγελαστώ

ξέρω ότι δεν ήμουν τίποτα για σένα

και κλαίω συχνά

πρίν κοιμηθώ.

Ήθελα να είμαι στην αγκαλιά σου

 αν και ξέρω ότι  ξανά θα καώ

θυμάμαι την ζέστη του κορμιού σου

και υποφέρω στη σκέψη του κάθε λεπτό.

Άν ήξερες τι ένιωθα για σένα

τότε θα ήσουν εδώ . ''

μ.δ