K.Δημουλά-Επισκεπτήριο

Πέταξε την ορμή του

στα κλειστά

του συναισθηματισμού μου παράθυρα,

κι έτρεξα ν΄ανοίξω.

Βρήκα μονάχα το επισκεπτήριο μιάς στιγμής.

Κι εντούτοις χρήσιμο:

το έβαλα τίτλο στους στίχους τούτους.

Κ.Δημουλά- Ανάπλασις

Τυχαία διαβάζω
σε χαρτιά του γραφείου
ένα γνωστό μου όνομα
πάνω απ' τη φίρμα:
"Εμπορικός Αντιπρόσωπος εν Αιγύπτω".
Τί εύκολα οι άνθρωποι
αλλάζουνε
ιδιότητες και τίτλους!
Πρίν λίγα χρόνια
αυτός ο ίδιος ήτανε
αγαπημένος εν Ελλάδι.

(Περί αυτού εγράφη,
αν ενθυμείσθε,
το ποίημα....)

‎''Πες μου ποια από όλες τις αισθήσεις μου να σκοτώσω πρώτη, ώστε οι υπόλοιπες να μην σε αναζητήσουν ποτέ ξανά...''
απο Paulos xarakos

 

‎''Μην αργείς.Τούτο μόνο σου λέω.Μην αργείς
Γιατί, σε λίγο,σαν θα χτυπάς την πόρτα μου,
θα νομίζω πως είναι τα γηρατειά,
πως είν' ο χειμώνας,πως είν' ο θάνατος.
Μην αργείς.
Στάσου κι αφουγκράσου κάτω απ' τα σπίτια,
κι απ' τους δρόμους που περνάς.
Απ' τα παράθυρα κρέμουνται τα χέρια μου
και σε καλούν.
Στάσου κι αφουγκράσου κάτω απ' τα σπίτια.
Σ' όλα κυλάει ο αέρας σου.
Ολα ξέρουν τ'ονομά σου.
Μην αργείς...

Μ.Λουντέμης

Ι.ΚΑΜΠΑΝΕΛΗΣ-Ρίχνω την καρδιά μου στο πηγάδι

 

‎''Ρίχνω την καρδιά μου στο πηγάδι
να γενεί νερό να ξεδιψάσεις
Σπέρνω την καρδιά μου στο λιβάδι
να γενεί ψωμάκι να χορτάσεις
Στη φωτιά τη ρίχνω την καρδιά μου
... τα χεράκια σου έλα να ζεστάνεις
Στον αγέρα ρίχνω την καρδιά μου
να γενεί δροσούλα ν’ ανασάνεις''
Ι.Καμπανέλης

Υπάρχω, για να σ’ αγαπώ μονάχα

και να μην έχω λόγο κανένα να το δηλώνω.
Σ’ αγαπώ τόσο που το ξεχνώ,

όπως το αίμα που κυλά στις φλέβες

και είναι τόσο αθόρυβο

 όσο και αναγκαίο μαζί..

Αόρατες αισθήσεις με μυρωδιά λατρείας

αλώβητες και εξημερωμένες.

Πάει καιρός, μα πάντα εδώ...όλα εδώ...

η φωλιά της παρουσίας μέσα απο την απουσία

σαν αερικό που αγκαλιάζει όλες τις αισθήσεις,

 που προκαλεί εκείνη την ανατριχίλα

που κραυγάζει μέσα απο την σιωπή.

Άχ! αυτή η σιωπή

εκκωφαντική και γνήσια

σαν εκείνη την ελάχιστή σου αναπνοή που

...πιά δεν έχω...

Ο.Ελύτης

..Ὅσο δὲ ζεῖς νὰ μ᾿ ἀγαπᾶς.

Ναὶ ναὶ μοῦ φτάνει τὸ ἀδύνατον.

Κι ἄλλοτε ἀγαπήθηκα ἀπ᾿ αὐτό.

Ὅσο δὲ ζεῖς νὰ μ᾿ ἀγαπᾶς.

Διότι νέα σου δὲν ἔχω.

Καὶ ἀλίμονο ἂν δὲ δώσει

    σημεῖα ζωῆς τὸ παράλογο....

K.Δημουλά

...'' σε μέτρησα και ήσουνα πολλά
ξαναμετρώ κι ήσουν αλλιώς
το άφησα να είσαι κι απ΄τα δύο
δε σου αφαίρεσα ούτε μία
απ΄τις χιλιάδες ωραιότητες πού είχες
ούτε μισή απ΄τις πολύτιμες ασκήμιες σου
κόσμε...''
K.Δημουλά

γιατί κι ο χρόνος φεύγει παράξενα χωρίς εσένα...

 

''Τα κοτσύφια πετώντας, με ρωτάνε τι γίνεσαι΄
και τι να τους πω! Έχω σκύψει το πρόσωπο
και σου γράφω, σου γράφω, σου γράφουμε όλα.

 Τα έλατα μου ρίχνουν ψιθύρους να κλείσω στο γράμμα σου.
Άραγε τι ώρα να'ναι δίχως εσένα;Γιατί κι ο χρόνος φεύγει παράξενα δίχως εσένα.
Κι ο ήλιος φωτίζει παράξενα. Σε ποιον να τον δώσω;
Περίσσεψε ο ήλιος, αγάπη μου, δίχως εσένα...
Σου γράφω, σου γράφουμε ατελείωτα, βράδιασε
κι ακόμη σου γράφω...''

Ν. Βρεττάκος

Είσαι από το υλικό που είναι φτιαγμένα τα όνειρα.
Χάμφρεϋ Μπόγκαρτ στο "Γεράκι της Μάλτας"

Γεννήθηκα όταν με φίλησες.

Πέθανα όταν με παράτησες.

 Έζησα για λίγες βδομάδες,

όσο με αγάπησες.

Χάμφρεϋ Μπόγκαρντ στην "Καζαμπλάνκα"

«-Τελικά

η συνταγή της ευτυχίας δεν ήταν δα και τόσο

δύσκολη

ε καρδιά μου;

Σου έφτανε ένα χαμόγελο,

ένα βλέμμα,

μια αγκαλιά πριν κοιμηθείς,

ένα χάδι έρωτα

για να νιώθεις χαρούμενη.

Γιατί τότε καρδιά μου;

-Κάτι δεν διάβασα καλά, κάτι μου ξέφυγε…

-Τι δεν έβαλες σωστά στη συνταγή

και τώρα υποφέρεις;

ποιο υλικό χρειαζούμενο

εσύ  δεν έβαλες

και όλα πήγαν στράφι;

πες μου ποιο;

-Όλα τα έβαλα. Παίρνω όρκο.

Όπως τα διάβασα έτσι τα έκανα

δε παρέλειψα τίποτα.

-Μήπως ξέχασες κάτι;

-Όχι όχι παίρνω όρκο.

Τα έδωσα όλα. Ότι ήθελε

η συνταγή με περίσσια

απλοχεριά το έβαλα.

-Ξέχασες όμως

 ότι η συνταγή για να πετύχει

χρειάζεται θέληση

μεράκι, ενδιαφέρον και προσπάθεια…

-Την είχα. Είμαι βέβαιη.

-Εκείνος;

       -  ;……….

μ.δ

η Κιβωτός σου ήταν γεμάτη και δε χώραγε η δική μου...σωτηρία..!!!!

(κρίμα)

μ.δ

γιατί δεν είσαι κοντά μου;

γιατί δεν μ αγαπάς;

γιατί δεν με αγκαλιάζεις πια τη νύχτα

να κοιμηθούμε ..μου λες;

υποφέρω τις νύχτες που δε με εχεις αγκαλιά!

μ ακους;

μ.δ

Να κοιμηθούμε αγκαλιά-Β.Παπακωνσταντίνου

γιατί δεν με έχεις αγκαλιά;υποφέρω....

Στίχοι: Γιώργος Κλεφτογιώργος
Μουσική: Σοφία Βόσσου
Πρώτη εκτέλεση: Βασίλης Παπακωνσταντίνου

Πάλι μέτρησα τ΄αστέρια κι όμως κάποια λείπουνε
μόνο τα δικά σου χέρια δε μ΄ εγκαταλείπουνε...
Πώς μ΄αρέσουν τα μαλλιά σου στη βροχή να βρέχονται
τα φεγγάρια στο κορμί σου να πηγαινοέρχονται...

Να κοιμηθούμε αγκαλιά να μπερδευτούν τα όνειρά μας
και στων φιλιών τη μουσική ρυθμό να δίνει η καρδιά μας...
Να κοιμηθούμε αγκαλιά να μπερδευτούν τα όνειρά μας
για μια ολόκληρη ζωή να είναι η βραδιά δικιά μας...

Τα φιλιά σου στο λαιμό μου μοιάζουνε με θαύματα
σαν τριαντάφυλλα που ανοίγουν πριν απ΄τα χαράματα...
Στων ματιών σου το γαλάζιο έριξα τα δίχτυα μου
στις δικές σου παραλίες θέλω τα ξενύχτια μου...

Να κοιμηθούμε αγκαλιά να μπερδευτούν τα όνειρά μας
και στων φιλιών τη μουσική ρυθμό να δίνει η καρδιά μας...
Να κοιμηθούμε αγκαλιά να μπερδευτούν τα όνειρά μας
για μια ολόκληρη ζωή να είναι η βραδιά δικιά μας...

Γ.Σεφέρης-ερωτική αλληλογραφία

«σ αγαπώ μ όλη μου την ψυχή και μ όλο μου το κορμί. Κι ούτε αυτό είναι ολωσδιόλου έτσι.

Είναι ολόκληρη η μοίρα μου, όπως κάποτε την αισθανόμαστε πολύ βαθιά μέσα μας, που σ αγαπά και θα ήθελα αυτή η αγάπη να είναι άξια. Το θέλω»

Γ.Σεφέρης(απο την αλληλογραφία του με την αγαπημένη του Μαρώ)

Γ.Σεφέρης-ερωτική αλληλογραφία

«δεν έχω τίποτα άλλο να σου δώσω τώρα, παρά αυτές τις ανόητες λέξεις. Και πάλι, δε θα σου τις έγραφα, αν δε με παρακινούσε η ελπίδα πως κάποτε, έστω και για μια στιγμή, όταν σου κρατήσω το χέρι, δυο άνθρωποι, μέσα σ αυτόν τον ψόφιο κόσμο που μας τριγυρίζει, θα μπορέσουν να νιώσουν ότι ανασαίνουν επιτέλους, έξω από όλα-κάποτε , όταν αυτά που λέμε τώρα πάρουν μια ανθρώπινη υπόσταση και πάψουν να τριγυρνούν σα φαντάσματα.»

Γ.Σεφέρης(απο την αλληλογραφία του με την αγαπημένη του Μαρώ)

Γ.Σεφέρης-ερωτική αλληλογραφία

''πιστεύω πως εσύ είσαι η ζωή μου. Αν το θέλεις να κάνω τη ζωή μου μακριά σου, βέβαια θα την κάνω-γιατί το δικό σου θέλημα θα γίνει και όχι το δικό μου-δε θα το κάνω όμως χωρίς εσένα. Αισθάνομαι πως μαζί σου άνοιξε ένας άγνωστος δρόμος μπροστά μου. Έχω το συναίσθημα ότι βλέπω καθαρότερα εκεί που ήμουνα τυφλός. Κι αυτά τα πράγματα δεν τα σβήνει κανείς με μια μονοκοντυλιά. Σ αγαπώ και τούτο έχει νόημα.''

Γ.Σεφέρης(απο την αλληλογραφία του με την αγαπημένη του Μαρω)

Γ.Σεφέρης-ερωτική αλληλογραφία

''...ένα πράγμα με πείραξε, με πλήγωσε βαθιά μέσα στο γράμμα σου. Πώς μπόρεσες, έπειτα από τόση αγάπη, να αισθανθείς ξαφνικά μόνη σου .αυτό το ‘’μόνη μου έπρεπε’’ είναι κάτι, πώς να το πω, που με ατιμάζει...''

Γ.Σεφέρης(απο την αλληλογραφία του με την αγαπημένη του Μαρω)

Γ.Σεφέρης-ερωτική αλληλογραφία

''αν έχω την τύχη να σου δώσω κάτι που να κρατήσεις μέσα σου από την αληθινή ζωή, αν μπορέσω να σε κάνω να νιώσεις ότι έχουμε κάτι μέσα μας που είναι μεγάλη αμαρτία να το εξευτελίζουμε, θα είναι αρκετό, εστω κι αν πρόκειται να τα χαρούν άλλοι αυτά τα ωραία πράγματα. Θα το δεχτώ χωρίς πίκρα. Ξέρω πως τέτοια είναι η μοίρα μου. Κι αυτά όλα που σου γράφω, τόσο ήρεμα τώρα, με κάνουν να συλλογίζομαι πως δεν είναι δυνατό να μην είναι κανείς απάνθρωπος, όταν είναι απάνθρωπη η ζωή.''

Γ.Σεφέρης(απο την αλληλογραφία του με την αγαπημένη του Μαρώ)